Ο ΓΑΜΟΣ. Τρία έργα. Τρεις ιστορίες. Τρεις διαφορετικές ματιές πάνω σε μία από τις πιο παλιές ανθρώπινες εμμονές: τον γάμο. Γιατί κάποτε, γύρω στο 1960, αν μια γυναίκα δεν είχε παντρευτεί μέχρι κάποια ηλικία, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να θεωρηθεί... κοινωνικό πρόβλημα. Ο γάμος ήταν ο προορισμός και στο <<Μαριχουάνα Τέλος>> μπορεί τα παιδιά των λουλουδιών να κάνουν την επανάστασή τους αλλά στο τέλος όλα επισφραγίζονται με το πολυπόθητο ζευγάρωμα των ηρώων. Κι αν ένα κορίτσι είχε άλλα όνειρα; Να ταξιδέψει; Να τραγουδήσει; Να αγαπήσει; Να γίνει κάτι δικό της; Κανένα πρόβλημα. Αρκεί πρώτα να παντρευτεί. Κάπως έτσι, στο <<Dancing Queen>>, μια νεαρή γυναίκα πιστεύει πως ο γάμος θα την ελευθερώσει. Θα είναι η μεγάλη της έξοδος προς μια καλύτερη ζωή. Μόνο που η ζωή, ως γνωστόν, έχει μια περίεργη αίσθηση του χιούμορ και συνήθως δεν ακολουθεί το σχέδιο. Και μετά έρχεται<< Ένας γάμος αλα ελληνικά>>. Εδώ δεν παντρεύεσαι μόνο τον άνθρωπό σου. Παντρεύεσαι το σόι του. Και φυσικά, μια οικογένεια που θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να συζητάει δημοσίως για το πότε θα κάνετε παιδιά και ποια θα πάρουν το όνομα των παπούδων. Κι αν απέναντι βρεθεί ένα εγγλέζικο σόι; Τότε έχουμε πολιτισμική βόμβα μολότωφ. Τελικά, είναι ο γάμος η επισφράγιση ενός μεγάλου έρωτα; Ή μήπως είναι ένας κοινωνικά αποδεκτός τρόπος να δοκιμάσεις πόσο πολύ αγαπάς κάποιον... και πόσο αντέχεις την οικογένειά του; Μπορεί να είναι και τα δύο. Γιατί οι εποχές αλλάζουν. Οι γυναίκες δεν χρειάζονται πια έναν γάμο για να ελευθερωθούν. Οι άνθρωποι έχουν περισσότερες επιλογές. Η οικογένεια έχει αλλάξει μορφή. Και ο γάμος έπαψε να είναι μονόδρομος. Όμως κάτι δεν άλλαξε. Η ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Να μοιραστεί τη ζωή του. Να έχει έναν άνθρωπο δίπλα του. Να δημιουργήσει τη δική του μικρή οικογένεια με τους δικούς του όρους. Και ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο σημαντικό. Το μαζί. Γιατί όσες δεκαετίες κι αν περάσουν, όσα τραγούδια κι αν αλλάξουν, όσες μόδες κι αν έρθουν και φύγουν, οι άνθρωποι θα εξακολουθούν να ψάχνουν έναν άνθρωπο για να γελάσουν, να τσακωθούν, να ονειρευτούν, να μεγαλώσουν και κυρίως να μοιραστούν τη ζωή. Και αν όλα αυτά τα ανεβάσουμε στην θεατρική σκηνή, με χορό μουσική και μερικά... απρόοπτα; H απάντηση σας περιμένει επί σκηνής.
